Hoe de media invloed op mij heeft

Ik word wakker door de wekker op mijn mobiel, zet hem uit en draai me om. Na dit ritueel zo’n drie keer herhaald te hebben draai ik me niet om, maar pak ik mijn mobiel op en bekijk ik alle berichten die ik heb gemist toen ik lag te slapen. Scrollen door Instagram, ik zie een Facebook-melding, en ach, laten we Twitter ook maar gelijk bekijken. Nadat ik de grootste headlines heb gezien – ik lees ’s ochtends half doordat ik én nog half slaap én een ochtendhumeur heb – met informatie die meestal van RTL Nieuws afkomt stap ik met enorme tegenzin uit bed. Bij het ontbijt kijk ik vaak ook nog even in mijn Twitter-tijdlijn en lees ik de berichten wat beter dan een half uur daarvoor met brokken slaap in m’n ooghoeken. In de trein, op school, in de bus en als ik met vrienden ben: ik blijf de sociale media volgen.

Sinds ongeveer een jaar lukt het mij om minder op m’n mobiel te zitten, berichten niet meteen bij het trilsignaal te lezen en na een lange schooldag pas weer op social-media te gaan. Sterker nog: het afgelopen half jaar was ik zo druk dat ik soms wekenlang niet op Instagram keek. Ik heb het idee dat ik ben afgekickt en het per se bij me moeten hebben van mijn mobiel niet meer zo aan de orde is.

Ondanks dat heeft de media die ik wél lees grote invloed op mij. Ik kan me heel lang druk maken om een nieuwsbericht, van een orkaan in Florida tot een man die door een brand geen huis meer heeft. Het houdt me enorm bezig gedurende de dag. Ik krijg 80% van het dagelijkse nieuws mee en verbaas mij er dan ook over dat bijvoorbeeld mijn vriendje het nieuws helemaal niet volgt en niks mee krijgt, totdat ik het hem vertel. ‘Een schietpartij in Florida? Wanneer is dat gebeurd dan?’ of ‘Een oorkaan? Waar komt die ineens vandaan?’ Op zulke momenten besef ik mij weer hoe veel ik eigenlijk mee krijg van de ellende in deze wereld en hoe extreem nieuwsgierig ik ben naar alle verhalen. Fear of missing out, is ook wel een term die vaak wordt genoemd in zulke gevallen.

Als we kijken naar het Instagram-gebruik en de levens die mensen daar – onterecht – leiden zie je dat dit ook op mij aanslaat. De invloed van Instagram op mijn leven is enorm. Fitgirls, de leukste outfits, de fijnste foto’s vanaf een zonnig oord: wij mensen stellen veel te hoge verwachtingen en worden ongelukkig van ons eigen leven, omdat het in de realiteit heel anders is dan op Instagram. Hier doe ik zelf ook aan mee: ik volg enorm veel grote namen en baal er elke dag weer van dat ik niet zo veel kan reizen als dat zij doen of niet het geld heb om zulke leuke outfits te kopen als zij. En toch blijf ik kijken. Omdat het inspirerend is, omdat ik ook meer wil bereiken zoals zij dat ook doen en omdat ik er voldoening uithaal. Hetzelfde als met het uitknijpen van een puistje: sommige mensen halen er voldoening uit. Ik overigens ook. Dit is ook voldoening, inspiratie. Het hoort bij het dagelijks leven en je kunt bijna niet om de grote namen heen. En stiekem willen we ook allemaal weten wat bekende mensen allemaal doen in hun leven: dat is ook hoe de vlog is ontstaan. We zijn te nieuwsgierig met z’n alle.

Anderzijds: ik deel ook alleen maar de mooie momenten van mijn leven op Instagram. Al het negatieve laat ik achterwege, waardoor je eigenlijk een heel verkeerd beeld van mijn leven krijgt. Mijn leven is niet perfect, het leven van niemand is perfect en Instagram is een grote zelfvertrouwen-factor. Ik vind het altijd bijzonder als bekende mensen persoonlijke verhalen delen op hun Instagram, met wat ze hebben meegemaakt en waar ze de afgelopen nacht om wakker lagen. Dat vind ik knap, misschien nóg inspirerender dan de foto zelf maar heeft hetzelfde effect als de foto: onzekerheid. Of ik onzeker wordt van Instagram? Ja. Of de media mij beïnvloedt? Meer dan gehoopt.

Larissa de Vos

Larissa de Vos | 19 jaar | Mediaredactie-medewerker | Eigenschappen: Spontaan / Creatief / Perfectionistisch.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.