Dit was schooljaar ’16 – ’17

Zo, dat was me een bevalling. Het eerste jaar op het mbo zit er op, en omdat dit jaar leuk, raar, bijzonder maar vooral heel leerzaam verliep wil ik terugkijken op het eerste jaar als ‘proefkonijnen’ op de opleiding Mediaredactie!

Dit jaar is er intens veel gebeurd. Zo veel, dat je het allemaal niet meer bij kunt houden. We begonnen als vreemdelingen: waar Jesse en ik elkaar als enige kenden, evenals Youri en Tom Ansmink, was de rest vreemd voor elkaar. Op de eerste schooldag begonnen we met 29 leerlingen, op de tweede gingen we verder met 30. Cassedey kwam er last minute bij, iets waar we heel blij mee zijn. Een volle klas: allemaal hetzelfde maar toch zo anders. We begonnen een hechte groep te vormen, grappen te maken, buiten school af te spreken en later in het jaar vormden zich groepjes. Personen die elkaar gevonden hadden, passies deelden of graag dezelfde dingen deden buiten school om. Hoe meer het einde van het jaar naderde, hoe hoger de spanning en frustratie op liep. Ruzies, irritaties, bekvechten en discussiëren hoorde er allemaal bij. Maar als we dan weer wat leuks gingen doen met de klas, waren we dat allemaal even vergeten. Het jaar was zeker niet alleen maar leuk, in tegendeel zelfs. We eindigen met 24 op de teller: er zijn er een aantal onderweg afgehaakt wegens ziekte of toch een andere beroepskeuze. Maar we hebben het wel met z’n alle geflikt: het eerste jaar Mediaredactie op Landstede. Wij waren, zijn en blijven de eerste klas die tradities voort zet, die Pieter soms wel eens overspannen maakt en waarvan de docenten kunnen zeggen: ‘Die eerste klas hier, dat was me wat.’ We hebben van elkaar geleerd, we hebben van docenten geleerd maar docenten hebben ook van ons geleerd. ‘Hoe moeten we dit volgend jaar anders doen?’ is een vraag die veel is gesteld in de klas. Vaak werd er voor de grap geroepen waar we een uitschrijf formulier konden halen als het allemaal even niet zo lekker liep op de opleiding, maar uiteindelijk zijn we hartstikke blij dat het jaar om is en we volgend jaar weer door kunnen. Er werden veel memes gemaakt. Ik pik er een paar uit. ‘Pardón!?’, dat was Daan. ‘Hey maar jongens…’ Er viel een stilte. ‘Ik wil toch wel even zeggen dat ik van jullie houd.’ Gino heeft iets met speeches. ‘Ansmink, jij doet nooit wat,’ werd geen opmerking, maar een standaard gezegde. En dan heb je nog wat standaard dingen, van klasgenoten waarbij het kwartje altijd net een paar weken later valt, de uitslaap gewoontes waarbij we om 09:00 uur met welgeteld zes mensen in de klas zitten en een grote wisseling in het assortiment aan docenten. En als we dan zo terug kijken, was het toch een belachelijk leuk jaar.

Ontmoeten (30 en 31 augustus)

We begonnen het schooljaar op mijn zestiende verjaardag: 30 augustus. De ontmoeting, de ontgroening, hét spannendste. Want: met wie zit je in een klas? Gaat het allemaal bevallen? We deden activiteiten, zoals een speurtocht (ofwel: de zoektocht naar de dichtstbijzijnde McDonalds), we hadden een sportdag, we verkenden scholen en leerden docenten kennen en ontdekte de term Herman. Do I need to say more?

Verkiezingsnacht en uit eten

Trump, Amerikaanse verkiezingen, Obama gaat weg en iets met een journalistiek randje. Een idee ontstond: met z’n alle slapen op school, de verkiezingsnacht doorkomen en er vervolgens een verslag over schrijven. Twee dagen van te voren viel alles in de soep en werd het onmogelijk, maar omdat wij als klas niet zomaar opgeven en de moeder van Youri razend enthousiast was, gooide ze het volgende idee op tafel: ‘Waarom komen ze niet allemaal bij ons slapen?’ Dus hup: met 25 man op naar Berkum. Maar eerst een hapje eten bij het Wokstadion, waar nog wat vrienden van aanschoven en we met z’n alle een gezellige avond hadden.

Sinterklaasborrel

Iets simpels wat toch heel leuk werd: een Sinterklaasborrel. Omdat we zin hadden in een feestje. Kinderchampagne en iedereen wat te eten. Pepernoten, nog meer pepernoten, cake, speculaas, eigen baksels en chocola was wat er werd meegenomen. Want Sinterklaas, dat laat je toch niet zomaar voorbij gaan?

Kerstlunch en schaatsen bij WinterWorld

Wat was dit een leuke dag! We hadden eerst nog wat les, en vervolgens schopten wij als Kerstcommissie (ook wel: Casscommissie) de klas het lokaal uit om alles leuk te versieren. We regelden een kerstboom van de benedenverdieping en kregen deze met veel heisa boven, hadden boodschappen gedaan voor de hele klas en hadden zelfs aan de lampjes en sfeermuziek gedacht. Want een aantal klasgenoten, waaronder ik, zijn dól op kerstmis en aangezien de kerstmuziek al vanaf midden oktober werd gedraaid was een feestelijke lunch een must. Na de lunch, die iedereen goed beviel, gingen we met z’n alle door naar WinterWorld: een pop-up schaatsbaan in Zwolle. We hebben een hele middag geschaatst en gleden zo de kerstvakantie in.

 

Debatteren

Het was ons al een tijdje beloofd: debatteren in een echte raadszaal. En jawel: waar het uitje naar RTL niet doorging, ging dit wél door. We hadden ons voorbereid, kwamen allemaal in nette kleding en we hebben immens veel geleerd in deze zaal. Hoe alles werkt, wie wat mag zeggen en hoe je dingen zegt. Eerlijk is eerlijk: zelf heb ik niks gezegd. Maar dat was niet nodig, want ook als je je op de achtergrond hield was het leerzaam en leuk om mee te maken.

Salute en Stadsstrand

Een klassenfoto was vergeten bij onze uitzending en een ijsje was al langere tijd beloofd, en dus gingen we op de laatste schooldag met de hele klas de stad in om bij Salute ijs te eten. We maakten een groepsfoto (hij is leuk geworden!), en vertrokken vervolgens naar het Stadsstrand om daar nog een drankje te doen. Het was een gezellige middag, en alle stress was verdwenen. Het was vakantie!

Afscheidsbarbecue

Last minute werd er een barbecue ingepland, georganiseerd en gehouden. Niet met de hele klas, want bij sommigen had het werk prioriteit en konden zij helaas niet meer afzeggen. We waren in Luttelgeest (of all places) bij Floor thuis, waar de bussen in het weekend niet rijden en ze wel een tattooshop hebben, maar géén supermarkt. Dit was ‘het hele jaar in één avond’, zoals Cassedey het noemde. Van ups naar downs en andersom, van onverwachte wendingen van twee tegenpolen in de klas naar een sprong in het ondiepe beekje achter Floor haar huis. De details bespaar ik jullie, maar ook de klasgenoten. Want sommige dingen mogen vergeten worden, en hoeven niet nog verder verspreid te worden. Het was een avond en nacht om nooit te vergeten.

Dan zijn er ook nog een hele hoop projecten waar we, of ik, aan mee hebben gewerkt. Opdrachten die we hebben gemaakt en bijzondere dingen voor in het portfolio. Ik licht een paar persoonlijke werkjes uit. 

NRC.laar

Voor de periode ‘Kranten’ moesten we onze eigen krant maken, over een bepaalde krant. Ik koos NRC.next en noemde hem NRC.laar. Ik fixte onder andere een eigen Fokke en Sukke, een interview met Rob Wijnberg (oprichter van de Correspondent) en Merel Thie (hoofdredacteur van NRC.next) en als kers op de taart kreeg ik een 9 (!!) voor de opdracht: het hoogste van de klas. Blij als een kind.

World Press Photo

In de bufferweek kregen we de opdracht om voor World Press Photo 2017 een fotoreportage te maken over een maatschappelijk probleem. Samen met Niels, een student uit AV/FV, ging ik naar het NDSM-werf in Amsterdam-Noord om het maatschappelijke probleem vandalisme vast te leggen. We kwamen door de voorronde heen maar wonnen helaas niet. Wel ben ik enorm blij met een aantal foto’s die we hebben gemaakt.

Een dagje mee bij RTL

Wat begon met een chagrijnig tintje omdat we een vlog moesten maken, eindigde als een hoogtepunt: ik mocht naar RTL om te vloggen! Op mijn kaartje stond ‘Het nieuws presenteren’, waar ik intens (maar dan ook echt intens) blij mee was. Pieter regelde voor mij dat ik een hele dag mee mocht lopen met presentator Peter van Zadelhoff. En wat was het GAAF! Ik heb enorm veel mensen ontmoet, dingen geleerd en studio’s gezien. Dit was oprecht een hoogtepunt. Wist je bijvoorbeeld dat de schermen die wij op televisie zien achter een weervrouw, bij haarzelf groen zijn en ze dus moet gokken waar alle landen liggen?

Begonnen met columns schrijven

In een les van Annelies leerden we columns schrijven, en ik vond het zo leuk dat ik besloot dit vaker te gaan proberen. Uiteraard zullen ze nog niet allemaal perfect zijn, maar het is voor mij meer een leer waar ik feedback op kan krijgen terwijl ik ze schrijf als hobby zijnde. Inmiddels heb ik er al een paar geschreven en wil ik dit zeker blijven doen.

Advertorial VTWonen

In de lessen Marketing van Belgin leerden we dingen zoals wat advertorials nou eigenlijk zijn. ‘Maak jullie eigen advertorial,’ was de opdracht. Het zette me aan het denken, en toen ik eenmaal bezig had had ik de spirit te pakken. In een paar uur tijd heb ik bovenstaande advertorial in elkaar gezet, en het bleek een van de betere te zijn. Zo hoorde het, vertelde ze mij in een feedback gesprek. ‘Dit is exact een advertorial.’ Dat is natuurlijk wat je wilt horen als je een aantal uur met zo’n opdracht bezig bent geweest. En eerlijk? Ik ben er best trots op!

Uiteraard zijn er nog een hele hoop andere dingen gebeurd, maar dat is allemaal veel te veel om op te noemen. Ik hoop dat het komende jaar, na onze stageperiode, net zo leuk gaat worden als de hoogtepunten van dit jaar en dat de dieptepunten van zich af laten weten. En over precies een jaar schrijf ik weer zo’n leuk artikel met alles wat er binnen nu en een jaar gaat gebeuren. X

Larissa de Vos

Larissa de Vos | 19 jaar | Mediaredactie-medewerker | Eigenschappen: Spontaan / Creatief / Perfectionistisch.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.