Evaluatie de Zwolse Stemmen

De afgelopen twee weken zijn we met de klas bezig geweest met maar één project: de Zwolse Stemmen. Iets heel anders dan wat we in de vorige periodes behandelden, namelijk radio. En laat dat nou precies iets zijn waar ik nog een hele hoop over moet leren.

Wat radio betreft ben ik absoluut een noob. De bedoeling van dit project is om ‘een hokje’ te interviewen. Met het whiteboard voor me citeer ik: ‘De hulpverlener’, ‘De uitsmijter’, ‘De dominee’ en ‘De student’. Die laatste is aan mij toegewezen. Shit, we hebben ruim één week. En ik moet een student(e) vinden die ouder is dan 18 jaar én in Zwolle woont. Via Facebook, Twitter en Instagram deed ik een oproepje in de hoop dat een student(e), woonachtig in Zwolle, zich meldde. Gelukkig heb ik al 12 jaar een beste vriendin, waarvan haar zus, genaamd Quinty, wel iemand kende. Nog geen dag later had ik een afspraak gemaakt met Renee Bouwer. Renee woont in Zwolle en studeert Toegepaste Psychologie aan het Saxion in Deventer.

Interviewen

Woensdag 8 maart was de datum die ons beide het beste uit kwam. Samen met mijn Tascam en dode cavia reisde ik af naar Deventer en ontmoette Renee, in gezelschap met een aantal vriendinnen, waaronder Quinty. Een gezellig groepje, een leuke sfeer. Dat komt wel goed, dacht ik zo.

Ik praatte wat met Renee en haar vriendinnen, waarna we gezamenlijk naar de eerste les gingen. Ze hadden de les klinische psychologie. De naam zelf zegt me niet zo veel, maar de les ging over posttraumatische stressstoornis (PTSS), wat ik – ondanks de dure en ingewikkelde termen – relatief interessant vond. Ik zette mijn Tascam aan en maakte wat opnames. Na deze anderhalf uur durende les waarin ik leerde hoe stress op mensen toe slaat en dat je mag eten op in de les op het HBO, ging ik samen met Renee en Quinty naar een rustige plek toe waar ik Renee zou interviewen. Quinty vond het leuk om er bij te zijn. Ik had niet veel vragen voorbereid, wat vaak niet goed uit komt bij mij. Een black-out lag op de loer. Toch pakte het anders uit dan gedacht: ik schudde de meest uiteenlopende vragen uit m’n mouw. Dat was ik niet gewend. We horen getik op de deur. ”Wij hebben hier zo les, kunnen jullie weg gaan?’, natuurlijk meneer. In het daaropvolgende rustige kamertje ging ik verder met mijn interview. Deze overgang van ruimte merk je totaal niet in het gemonteerde interview. Missie geslaagd.

Na het interview liepen we met z’n drieën door de school om wat geluiden op te nemen. Van een rumoerige kantine naar de lift die stopt (ding-dong), en van tikkende hakken (van een man!) tot een typende Quinty op haar laptop. Alle geluiden die ik wilde hebben heb ik opgenomen en ik was klaar om te vertrekken. Op naar huis, met de trein vanaf Deventer naar Dronten met een overstap in Zwolle. En oja: bij de Starbucks op de terugweg dachten ze dat ik Marissa heette. Mag ook.

Voordat we doorgaan naar het monteren wil ik nog iets kwijt over deze dag. Wat waren deze meiden lief! Quinty ken ik al vanaf dat ik nog kleiner was dan de lengte van jouw benen, dus ik was heel blij dat zij er bij was. Renee was heel lief, beantwoordde de vragen zoals ik hoopte en heeft mij toch maar even mooi geholpen met een Zwols schoolproject. En dat ik Quinty vroeg om een minuut lang haar naam op te schrijven op een leeg blaadje, deed haar ook niks. Ze vond het leuk. En van zulke dingen word ik dan weer immens blij.

Monteren

De vrijdag was er op school ruimte om alles te monteren. De monteerlessen in de weken voorafgaand had ik gemist, en dus had ik nog een hoop te leren in het gedownloadde programma. Nadat Pieter mij uitlegde wat het verschil is tussen mono en stereo en ik wist hoe ik moest knippen en plakken, was ik de hele middag wel zoet. Om half vier had ik van 9:20 minuten alles ingekort tot vijf minuten en had ik het af. Wat is dat fijn: niet meer verder hoeven werken in het weekend.

Ik heb heel veel geleerd van dit mini project. Ondanks het feit dat we kort de tijd hadden en alles redelijk snel ging, heb ik toch maar weer mooi geleerd dat interviewen behalve zenuwslopend ook heel leuk en interessant kan zijn, je blij wordt van leuk gezelschap en het monteren van audio nog niet zo moeilijk is als je het eenmaal onder de knie hebt.

Larissa de Vos

Larissa de Vos | 19 jaar | Mediaredactie-medewerker | Eigenschappen: Spontaan / Creatief / Perfectionistisch.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.