Ik zal het certificaat bij mijn CV invoegen

bron

”Sportdag?! Ik moet spontaan naar de tandarts!” ”Huh, bestaan er nog sportdagen op het MBO?” ”Waarom?! Een sportdag, pff.” We hadden er allemaal zo ontzettend veel zin in. De wekker ging maandagochtend om zes uur en ik sprong fris en fruitig uit bed, want ik had er ontiegelijk veel zin in. Alle gekkigheid op een stokje, door naar wat ik er nou écht van vond.

We moesten rond kwart over negen verzamelen aan het Rechterland, het gebouw dat nog geen 200 meter bij onze school verwijderd is en ook nog geen 500 meter bij de McDonalds af is. Inderdaad, die school, ja. Officieel begon het evenement pas om half tien. Ik had een trein later kunnen nemen en mijn lichaam een half uurtje langer laten slapen, maar om gestress in onze studentenstad te voorkomen besloot ik om om kwart over acht al op het station te verschijnen om vervolgens nog een uur te hebben om door Zwolle heen te sjezen zonder zorgen of ik de bus dit keer wel in zou passen.

Volleybal-kwartiertje

Als ik elk onderdeel met jullie zou bespreken, ben je over 1000 woorden nog niet klaar. Ik licht een aantal dingen uit voor jullie. Om te beginnen met het volleybal-kwartiertje. Wij – als übersportief meidengroepje inclusief Daan – waren er helemaal klaar voor en stonden in het veld. Of eigenlijk zat ik in de wissel. Wie zet er nou twaalf mensen in één volleybalveld? Wissels zat, dus. Ik weet persoonlijk niet wie de studente was die dit evenement begeleidde, maar laat ik het er op houden dat wij nog gemotiveerder waren dan dat zij er uit zag. En dat zegt een hoop. Daar houden we het voor nu even bij.

Bootcamp 2.0

Dan hadden we nog een onderdeel genaamd Bootcamp. De naam alleen al beangstigde ons en liet ons met zwetende oksels richting zaal DE lopen. Ik heb wel vaker meegedaan aan Bootcamp en over het algemeen lijkt het van te voren een enorme opgave, maar ga je met een voldaan gevoel naar huis en is het eigenlijk best leuk. Met die instelling stapte ik naar binnen, en het viel reuze mee. Samen met mijn andere helft van het tweetal Cassedey gingen we van de squats naar het opdrukken, en van het zwaaien met touwen naar het bankje-op-bankje-af. Doutzen Kroes is er niks bij en als ik nu niet een immense sixpack à la Romee Strijd heb weet ik het ook niet meer. We gingen daadwerkelijk met een voldaan gevoel de zaal uit. En heel veel spierpijn.

Naast deze twee activiteiten konden we ook nog wat skills beoefenen bij Taekwondo, en weet ik voor in de toekomst hoe ik mijn vriend kan vloeren zodra hij met zijn Judo skills aan komt zetten. Inmiddels was de helft van ons groepje vertrokken naar een interview – we zijn immers mediaredactie studenten en dus moest hen plicht ook gedaan worden, en waren sommigen zonder pardon naar huis vertrokken. We bleven met maar liefst vijf mensen over. En dan te bedenken dat we aan het begin van de dag met minimaal vijf in de wissel zaten.

”Ik zal hem bij mijn CV instoppen.”

Rond half één kregen wij ons welverdiende certificaat mee naar huis. Er staat, jawel dames en heren, een cartoon tekening op. En als je dacht dat dit certificaat op naam was? Mooi niet. Allemaal kopietjes die die ochtend uit de printer vloeiden alsof het niks was. Ik zal hem bij mijn CV invoegen. En als die toffe peren van Sport & Bewegen nog eens zo’n dag organiseren, regelt Mediaredactie een dagje schrijven. Speciaal voor jullie.

Larissa de Vos

Larissa de Vos | 18 jaar | Mediaredactie-medewerker | Eigenschappen: Spontaan / Creatief / Perfectionistisch.

2 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.